Mauricio Rua
Urodził się 25 listopada 1981 roku w Brazylii. Przygodę ze sztukami walki rozpoczął w wieku 15 lat od muay thai. W wieku lat siedemnastu rozpoczął także treningi brazylijskiego jiu jitsu. W turniejach BJJ odnosił spore sukcesy jako błękitny i purpurowy pas. Obecnie posiada czarny pas pod Nino Schembri. Profesjonalną karierę zawodniczą w MMA Rua rozpoczął od brazylijskich turniejów vale tudo, a w późniejszym czasie rywalizował w IFC. W drugim pojedynku tego turnieju odniósł pierwszą w karierze porażkę przeciwko Renato Sobral, który ponad dwie minuty próbował poddać Shoguna gilotyną w trzeciej rundzie. Rua nie odklepał, sędzia jednak przerwał ten pojedynek i pomimo sprzeciwów samego zawodnika oraz jego sztabu orzekł zwycięstwo Sobrala. Po tej porażce Shogun znalazł się w Pride Fighting Championship, najlepszej wtedy organizacji MMA na świecie. Debiutował na Pride Bushido 1. W swoich trzech pojedynkach pokonał wtedy kolejno każdego przeciwnika i wszystkich przed czasem w pierwszej rundzie. To dało mu szansę zadebiutować w głównych galach Pride. Nastąpiło to na Pride 29 na której zmierzył się z Hiromitsu Kanehara. Walka ta zakończyła się już w pierwszej rundzie zwycięstwem Rua poprzez stomp. Z tych stompów oraz agresywnych soccer kicków Rua był zresztą w Pride znany.
Shogun Zua w 2005 roku został zwycięzcą Pride Grand Prix w wadze 205 funtów w finale pokonując Ricardo Arona przez nokaut. Arona w drodze do finału pokonał inną legendę Pride i drużynowego kolegę Shoguna Wanderleia Silvę podczas gdy Rua w półfinale wyeliminował Alistaira Overeema. Po tym triumfie Rua doznał swojej drugiej w karierze porażki. Na gali Pride 31 zmierzył się ze zwycięzcą Pride Grand Prix 2000 w wadze cięzkiej Markiem Colemanem. Po sprowadzeniu przez Colemana do parteru Rua upadł nieszczęśliwie na łokieć doznając skomplikowanej kontuzji i walki zakończyła się technicznym nokautem. Shogun po kontuzji powrócił jeszcze silniejszy pokonując kolejno kilku przeciwników podczas gali Pride: Cyrille Diabate, Kevina Randlemana i ponownie znokautował Alistaira Overeem.
Po wykupieniu Pride FC przez UFC Shigun zadebiutował w octagonie na UFC 76 przeciwko Forrestowi Griffinowi. Była to pierwsza walka Rua na nowych zasadach MMA, które na przykład dopuszczały uderzenia łokciami w parterze, ale zakazywały uderzeń kolanami i kopnięć na leżącym przeciwniku. Uważany za faworyta Rua nie mógł jednak poradzić sobie z większym Griffinem i kompletnie wykończony uległ mu przez duszenie zza pleców w końcówce trzeciej rundy doznając jeszcze w tej walce kontuzji kolana. Kolejne walki Shoguna pod znakiem UFC to mało przekonujące zwycięstwa najpierw nad mocno nadszarpnietym już zębem czasu Markiem Colemanem, a później niemniej sfatygowanym Chuckiem Liddell. Te triumfy pozwoliły mu jednak awansować do miana pretendenta numer jeden do tytułu mistrza wagi lekkociężkiej i walki z czempionem tej dywizji Lyoto Machida. Do starcia tych dwóch doszło na UFC 104. Z przebiegu pojedynku wydawało się, że Rua ma zwycięstwo w kieszeni kontrolując walkę i niemiłosiernie wręcz okopując nogi oraz korpus mistrza. Sędziowie widzieli to jednak inaczej i orzekli zwycięstwo Machidy co było jedną z większych niespodzianek w historii tego sportu. Szef UFC Dana White nie krył wtedy zdenerwowania taką decyzją i zarządził natychmiastowy rewanż, który jednak z powodu urazu Lyoto Machidy odbył się dopiero 8 maja 2010 roku. Tym razem Rua nie zamierzał czekać na sędziowską decyzję i już w pierwszej rundzie znokautował swojego rodaka zdobywając upragniony pas mistrza dywizji 205 UFC. Pierwszym przeciwnikiem w obronie tego trofeum ma być Rashad Evans. Do walki ma dojść w 2011 roku, po wyleczeniu przez Shoguna kontuzji.
Zobacz pozostałych zawodników - Zawodnicy MMA
